Os verdadeiros protagonistas, os deportistas, tamén tomaron parte  neste debate. Están obrigados a acudir ás competicións pero non á cerimonia de inauguración, e xa se deron os primeiros casos de deportistas que non van desfilar. Varios atletas de diversas nacionalidades xestaron ou participaron en iniciativas de protesta. Un exemplo son os deportistas franceses, que proporon levar a Pequín camisolas co eslogan 'Por un mundo mellor', algo que finalmente lles foi prohibido. En España, algúns deportistas colaboraron nun vídeo de denuncia difundido por Amnistía Internacional, cuxa versión galega -protagonizada por ciclistas coma Óscar Pereiro, Carlos Castaño e Álvaro Pino ou polo futbolista Roberto Lago, entre outros- foi presentada a semana pasada en Vigo.

Mentres o Comité Olímpico Internacional (COI) aprobou unha solicitude pola que se autoriza aos deportistas a manifestar as súas opinións persoais durante as competicións, o 2 de xuño de 2008 o Comité Organizador de Pequín para os Xogos Olímpicos (BOCOG) publicou unhas directrices que entran en clara contradición con ese recoñecemento á liberdade de expresión, prohibindo cometer actos de 'subversión' e outras actividades que se considere que 'poñen en perigo o interese nacional ou prexudican a política, a economía, a cultura ou a moralidade de China'.

Antes, Steven Spielberg, a quen contrataran as autoridades chinesas coma asesor artístico da cerimonia inaugural, abriu o debate do boicot aos Xogos logo de abandonar o seu posto alegando 'A miña conciencia non me permite seguir'. O famoso boicot, aséntase en tres pilares fundamentais: a falta de respecto e de cumprimento dos dereitos humanos en China; o derramamento de sangue na rexión de Dafur, onde unhas 200.000 persoas morreron e 2,5 millóns foron obrigadas a abandonar os seus fogares; e o conflito do Tibet, unha das maiores operacións emprendidas na rexión en anos con detencións masivas xeralizadas e un uso da forza excesiva e, en moitos casos, letal.

Os líderes de todo o mundo posicionáronse a favor ou en contra. Angela Merkel, Gordon Brown ou o Príncipe Carlos, herdeiro da coroa británica, anunciaron que no asistirán. George W. Bush si viaxará a Pequín, a pesar de que tanto Barack Obama coma Jonh McCain se manifestaron en contra, e Nicolas Sarkozy, un dos políticos máis críticos co rexime chinés, anunciou recentemente que ao final asistirá á cerimonia. Mentres, o Ministro de Exteriores Miguel Ángel Moratinos declarou que 'España está en contra do boicot'; el e máis os Príncipes de Asturias estarán presentes mañá na inauguración.

A semana pasada, a dez días do comezo das Olimpíadas, Amnistía Internacional presentaba publicamente o informe final da Campaña ¿Sabes a que se xoga en China? que veu desenvolvendo nos últimos meses. O informe, titulado A conta atrás para os Xogos Olímpicos. Promesas incumpridas, conclúe que non haberá un legado positivo dos Xogos Olímpicos de Pequín, que China non tomou as suficientes medidas para cumprir cos compromisos adquiridos en 2001 en materia de dereitos humanos e que gran parte da actual vaga represiva prodúcese non a pesar dos Xogos, senón  por mor deles, no que denomina 'operación oficial de limpeza' .

En marzo de 2004, as autoridades chinesas enmendaron a Constitución para incluir a cláusula seguinte: 'O Estado respecta e protexe os dereitos humanos'. Amnistía Internacional avaliou a actuación de China en catro áreas relacionadas cos valores básicos das Olimpíadas: a persecución dos activistas pro dereitos humanos, a detención sen xuízo, a censura e a pena de morte. As principais conclusións do informe son:

- Os tribunais chineses seguen condenando a morte a milleiros de persoas cada ano. As persoas que se enfrontan a cargos polos que se lles pode impor a pena capital, estipulada para un total de 68 delitos, non reciben xuízos coas debidas garantías conforme ás normas internacionais de dereitos humanos. Pese ás afirmacións de que o número de execucións diminuiu, as autoridades seguen sen facer públicas as cifras reais.

- As autoridades chinesas continúan recorrendo a sistemas abusivos de detención contra diversos 'delincuentes', incluidos persoas que organizan e asinan peticións pacificamente e activistas dos dereitos humanos. A policía goza de plena autoridade para impor tales castigos sen cargos, xuízo nin revisión xudicial. Ademais, as autoridades utilizaron a celebración das Olimpíadas coma pretexto para ampliar o emprego destas detencións, en particular a 'reeducación polo traballo' e a 'rehabilitación forzosa de drogodependentes'.

- Moitas persoas que defenden os dereitos humanos seguen sendo detidas, procesadas e encarceradas coma presos de conciencia despois de xuízos por motivos políticos, mentres que outras están recluídas baixo 'arresto domiciliario'.

- Persiste a preocupación de que as autoridades poidan tentar bloquear a emisión de todo aquelo que se considere delicado ou inapropiado durante os Xogos Olímpicos. A pesar da introdución de novas normas sobre os medios de comunicación que acrecentan a liberdade dos xornalistas estranxeiros para cubrir novas en China, xornalistas estranxeiros seguen denunciando obstrucións e atrancos para levar a cabo entrevistas, namentres que os xornalistas chineses seguen traballando nun clima de censura e control oficiais. Os controis sobre Internet convertéronse en máis estritos conforme se achegaban os Xogos Olímpicos, e o control, a regulación e a censura estendeuse a diversas categorías de usuarios.

Comentarios (0)

RSS dos comentarios